Een indrukwekkende ontmoeting

Voor mij staat een soldaat, vijand, maar toch een mens,
hem uitschakelen is mijn grootste wens.
Mijn vinger spant om de trekker, toch kan ik het niet,
hem ombrengen zorgt ergens ter wereld voor veel verdriet.
Het moet stoppen, het is tijd voor vrede
Nooit meer oorlog, niet meer dit wrede.
Ineens zijn de rollen omgedraaid en richt hij al zijn woede op mij,
het koude staal van de loop van een geweer drukt in mijn zij.
Met gesloten ogen wacht ik op het schot,
gedachten vliegen door mijn hoofd, de angst grijpt me naar mijn strot.
Ik voel een hand op mijn schouder, het wapen is niet langer op mij gericht,de tranen van opluchting glijden langs mijn gezicht.