Voor de laatste keer

‘Liefste, ik hou zo ontzettend veel van je.’ 
De woorden klinken zacht, als een fluistering. Hij ligt naast haar en houdt haar tengere, door aderen gesierde hand in die van hem. Moeizaam richt hij zich op en geeft haar voorzichtig een kus op haar koude, verstilde wang. 
‘Het is goed zo. We hebben een prachtig leven gehad.’
Tranen wellen op in zijn ogen en druppen op haar rimpelige gezicht waarvan de doorzichtige huid op flinterdun perkamentpapier lijkt.
Zijn met ouderdomsvlekken bestippelde hand zoekt opnieuw die van haar.
Nog eenmaal zucht hij. Dan is het voor hem ook voorbij.